Kimsenin alaca?? oya engel olmak ya da aklı kar???k seçmeni bir tarafa kanalize etmek niyetimiz yok. Zaten seçmenin de gözü açıldı malum. Aklı kar????ını bulmak zor. Bu yaz? her seçim döneminde beynimizi yün yuma?ına çeviren adayları anlayabilmek için bir mütalaa sadece.

E?er adayları birbirinden ay?rt edip, ?u ki?i gerçekte ?udur diyebilirsek, merakımız gidecek, biraz olsun beynimizi dinlendirmi? olaca??z.

Kemal Kılıçdaroğlu ve Mehmet Bekaroğlu İstanbul’u yönetmeye talip iki aday?mız. Biri CHP’li di?eri Saadet Partili. Biri partisinin ve kendisinin bugüne kadar yabanc? oldu?u sularda kulaç atarak oy ar?yor. Di?eri de bir dönem alk?? aldığı kesimin yeniden oyunu istiyor. Peki bu iki aday arasında ne fark var?
Bunda bilmeyecek ne var diyebilirsiniz. Ama karar vermeden önce düşünmek gerek. Zira farkı bilece?iz ki “de?i?imin” k?ymetini anlayalım.

Kılıçdaroğlu’nun da Bekaroğlu’nun da milletvekilli?i geçmişleri var. Oran ne olursa olsun, her ikisi de kemikle?mi? bir tabana sahip. Ki bu taban tek do?runun kendi adayları oldu?una dünden inanacak, hatta ve hatta onlar için ve onlar adına kavga edecek kadar radikal. Ne var ki bu taraftar toplulu?u onlara seçimi kazandıracak say?da değil.
Dolayısıyla oy oranlarını yukar?ya çekebilmek için ikisinin ba??rd??? tribün de ayn?. 2004’ten beri 3 seçimdir “evet” mührünü Ak Parti’ye basan ve oranı yüzde 50’lileri a?an seçmeni, kendi taraflarına çekmeye çal???yorlar. Bu yüzden söylemlerinin birbirine benzemesi de çok do?al.

Bol keseden vaadler, muhafazakar, dürüst, halktan biri gibi görünme çabas?, toplumun bütün kesimlerine mavi boncuk da??tma operasyonlarına vatandaşın artık karnı tok. Ama yine de partiler ve adaylar bu seçim geleneklerini bozmuyor.

Bu alanda CHP sınır tanım?yor. Türkiye’de halkın inançları konusunda tavizsiz oldu?unu sonunda anlam?? gibi.AK Partiye oy veren seçmeni kazanabilmek için açılım üstüne açılım yapıyor. Çar?aft?, imamd?, tarikattı derken kendi seçmenini bile gözden çıkarm?? görünüyor. Adaylarına da bu rota de?i?ikli?inin ganimetlerini toplamak dü?üyor.
CHP’nin İstanbul adayı Kılıçdaroğlu da bu açılımdan yana bir görüntü veriyor. Ama ba?örtüsünü nereye kadar sindirdi?ini de katıld??? bir televizyon programında açık açık söylüyor. Kılıçdaroğlu’na göre ba?örtüsü ya da çar?af ancak temizlikçi kadın, bula??kç? k?z ya da fakir fukarada olursa açılıma dahil. CHP’yi bilmiyoruz ama Kılıçdaroğlu bu konuda yan çizmeye hazır.

Soru ?u: Peki başkan seçilirseniz belediyede ba?örtülü çal??tır?r m?sınız? Cevap tahmin edildi?i gibi. “Temizlikçi, çayc? ya da mutfakta i?çi ise neden olmasını”

Mehmet Bekaroğlu’nun bu noktada Kılıçdaroğlu’ndan ayrılaca?ını düşünmek, tahmin yürütmeyi gerektirmeyecek kadar net olmalı aslında. Ama değil. Zira Bekaroğlu da cipe binen, iyi giyinen, varlıklı ba?örtülüleri sindirememi? henüz. O da katıld??? bir haber bülteninde “Görüyoruz i?te” diyor, “ba?? örtülü ama ciple gezen bir kesim var. Bunlar yak??m?yor.”

Yak??mayan ne? Ba?örtülü hanımefendi cipe mi yak??m?yor, cipteki hanımefendiye ba?örtüsü mü? Bekaroğlu’nun kendine göre siyasi ya da sosyal gerekçeleri vardır mutlaka. Ama söyledi?i bu cümlede, Kılıçdaroğlu’nun ba?örtülüye biçti?i rolden izler var. Haliyle seçmen soruyor, “Sayın Bekaroğlu ba?örtülü çayc? ya da temizlikçi gördüşünde de yadırgıyor mu acaba?”

Eskiden seçmen kimin hangi kanala çıkİp, nasıl muamele gördüşüne bakarak da puanlama yapar, tarafını belirlerdi. ??in ilginç yanı bu da mümkün değil ?imdi. Kılıçdaroğlu’nu da, Bekaroğlu’nu da insanlar aynı kanallarda, aynı tribüne oynayıp, aynı kaleyi bombalarken görüyor. Bayram değil seyran değil ama ev sahibinden de benzer iltifatlar al?yorlar.

Garip geliyor i?te. Sol camiyi geçmiş, tekkenin ba? kö?esine kurulma modunda. Sa?daki, sırf kendisine oy vermedi?ini düşünerek, cipteki ba?örtülü hanımefendiye laf söylüyor.
Acaba siyaset i?te bu deyip geçmek mi lazım, yoksa samimiyet istiyoruz diye pankart açmak m??